رادیوم شنبه تا چهارشنبه از ساعت 9:00 به مدت 60 دقیقه

رادیو جوان

راديوم

من یا شبیه من!

حسام‌الدین خضری، دستیار جراح، مهمان رادیوم بودند و از عجیب ترین پژوهش پزشکی، شبیه سازی انسان، صحبت کردند.

1400/03/25
|
13:45

خضری با این مقدمه پروندۀ ویژه را آغاز کرد که در سال 1932 آقای آلدوس هاگسیلی در کتابی به اسم «جهان شگفت انگیز» ایدۀ انسان شبیه سازی سده را بیان کرد و در سال 1938 هم جنین شناسی آلمانی، به اسم هانس اشپمن، اولین بار مراحل تکمیل و توسعۀ جنین را کشف کرد و برندۀ جایزۀ نوبل شد. در دهۀ 60 و 70 میلادی در ادامۀ همین کشیفیات آنها توانستند یک جنین قورباغه و بعد از آن در سال 1996 یک گوسفند به اسم دالی را شبیه سازی کنند. دالی با آنکه پیش‌بینی شده بود 12 سال عمر کند، سال 2003 در 6 سالگی از بین رفت و این آغاز ماجرای اصلی شبیه‌سازی و روی کار آمدن مسائل اخلاق مربوط به آن بود.

ایشان دربارۀ جدیت پژوهشگران و پزشکان در آن دوره ادامه داد: هیایو و تلاش برای انجام دادن این مهم انقدر زیاد بود که در سال 1994 در امریکا به آن بودجه‌ای تخصیص دادند. اما به دنبال اعتراضات جمع کثیری از پزشکان در سال 1996 تحقیق دربارۀ آن ممنوع شد. در سال‌های بین 1997 تا 2000 خیلی از کشورها از جمله ژاپن هرگونه تحقیق در این‌باره را ممنوع اعلام کردند تا سال 2002 که سازمان ملل هرگونه پژوهشی را برای شبیه‌سازی انسان غدغن اعلام کرد.

در پاسخ به سوال تخمین طول عمر موجود شبیه‌سازی شده خضری تشریح کرد که دالی قرار بود 12 سال عمر کند. اما در 6 سالگی مرد. یکی از تئوری‌ها این اتفاق را اینگونه توضیح می‌دهد که دلیل مرگ گوسفند در این سن این بود که گوسفندی که از سلول بینادیش استفاده شده بوده 6 ساله بوده. یعنی اگر از سلول یک فرد 50 ساله برای شبیه سازی استفاده کنیم، انسان متولد شده در 50 سالگی خواهد مرد.

خضری از باب اخلاقی بودن این پژوهش‌ها تصریح کرد، انسان شبیه‌سازی شده را برای چه منظوری می‌خواهیم، جواب این سوال بسیار ساده‌ است. برای اینکه اگر روزی مثلا کبدمان به مشکل برخورد از کبد آن استفاده کنیم. اما آیا واقعا درست و اخلاقی است یک نفر را که خودمان تولیدش کرده‌ایم بکشیم تا زنده بمانیم؟ از طرفی هر فردی شخصیت مستقل و منحصربه فردی دارد. با وجود شباهت‌ها باز هم در شخصیت‌ها یک یگانگی‌ای وجود دارد. در این صورت شخصیت انسان شبیه‌سازی شده چه می‌شود؟ این دو مورد از مهم‌ترین عناوین ایرادهای اخلاقی این پژوهش است.

در پایان نیز خاطر نشان کرد، اگر ما می‌خواهیم از طریق این پیشرفت علمی به درمان بیماری‌هایی دست بزنیم که دارو ندارند یا اندامی مثل کبد یا بافت قلب را به جای پیوند، کشت دهیم، به جای کشتن یک انسان دیگر که تلاش به شبیه‌سازی آن کردیم، می‌توانیم مانند فعالیتی که پژوهش‌سرای رویان انجام می‌شود، از سلول‌های بنیادی مثلا بندناف هر فرد برای خودش استفاده کنیم. با این کار هم به پیشرفت و پیشبرد اهداف علمی و درمانی دست یافتیم و هم راه حلی برای درمان و روشی جانشین پیوند خواهیم داشت.

دسترسی سریع
رادیوم